Romanceless Sky

เมื่อใจเริ่มหยุดนิ่ง

จึงไม่มีอักษร

เหมือนสมบูรณ์ในตัวเองทุกวรรคตอน

ไม่ต้อนยอกย้อนพริ้วไหวตามลม........

อืม........

สุดท้ายที่สุด.......

แห่ง........

ความงาม

มิใช่การเคลื่อนไหว

ทุกอย่างเริ่มจมดิ่งภายใน

หยุดที่ใจเริ่มขมวดเป็นตัวตน

ผู้ชมผู้เขียนทั้งความคิด

ผนึกมิดชิดเป็นหนึ่งเดียวในเส้นสรวง

ไม่มีคำตอบหรือคำถามที่กลวงกลวง

ไม่มีการเสียศูนย์สูญเสียให้ใครชม.......

อืม.......

นิ่ง.......

หยุด.......

สมบรูณ์สุดแห่งศาสตร์ศิลป์

ในที่สุดตัวตนจริงจริง

ก็แค่หยุดนิ่งในตัวเรา........

โอเรา.......

เสียเวลาไปมากมาย.......

สุดท้ายสิ่งที่หา........................................ก็แค่นี้เอง.................